بعد مرگ
بدرود يار! وعده ي ديدار،بعد مرگ
بوس و کنار و بزم بي اغيار ،بعد مرگ
غمگين مشو ،که تازه چو گل ميکند تورا
بر گور ما سرشک تو اي يار ،بعد مرگ
گفتم به وقت مرگ نهم سر به دامانت
نگذاشتي ،گذاشتم اين کار، بعد مرگ
گلبرگ نسترن نشود جز نصيب باد
گل گشت باغ و گلشن بي خار ،بعد مرگ
بر گورها زنان سيه پوش ديده اي
گريان و سگوار و وفادار ،بعد مرگ؟
در زندگي اگرچه تورا خار کرده يار
از جان عزيزتر شوي اي خار ، بعد مرگ
در حيرتي که دشمن جان تو يار توست؟
بگذر ،که فاش ميشود اسرار ،بعد مرگ
پرسي چرا گلايه ندارم ز جور دوست؟
اي دوست! اين مشاجره بگذار ، بعد مرگ
مگزار گل بجاي قدم بر مزار من
روح مرا به خيره ميازار ،بعد مرگ
با صد هنر چرا نشدم کامياب از او؟
بگذار اين حديث دل آزار بعد مرگ
سرنا خيال باز و مرنج از غرور او
بر پاي خود فتاده اش انگار ،بعد مرگ
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم خرداد ۱۳۸۷ ساعت ۱۰:۳۳ ق.ظ توسط سارا
|